Astrofotografie vanuit je achtertuin!

Posted by:

Wie denkt dat het maken van een mooie astrofoto is voorbehouden aan de onderzoeksinstituten en sterrenwachten heeft het mis. Je kunt, met vrij eenvoudige middelen vanuit je eigen achtertuin al een hele leuke poging wagen. Het enige wat je daarvoor nodig hebt is een digitale camera, een goede (tele)lens, een beetje geduld en een relatief donkere achtertuin.

pleiadesDe Pleiaden: Een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Stier

Ikzelf woon aan de rand van een dorp met ongeveer 25.000 inwoners en daar is de achtertuin niet echt heel donker en ligt in een zogenaamde “gele zone”. Deze zones worden weergegeven op de website van Darksitefinder en kan je dus voor jou locatie ook opzoeken.

Bij het maken van een astrofoto heb je te maken met de draaiing van de aarde. Bij langere belichtingstijden zal je dan ook onherroepelijk te maken krijgen met spoorvorming van de sterren. Als je deze spoorvorming dus wilt voorkomen, dan moet je dus een apparaat hebben waar je je camera op kunt zetten welke vervolgens exact de rotatie van de aarde ten opzichte van de sterren compenseert. In mijn geval is dat een Skywatcher Star Adventurer, maar er zijn meer mogelijkheden zoals bijvoorbeeld de iOptron Skytracker of de Astrotracker.

orion-nebulaDe Orion nevel: Een H-alpha emissie nevel in het sterrenbeeld Orion

Een tweede punt waar je tegenaan loopt is de lichtvervuiling. Hierdoor wordt het licht dat vanuit de ruimte komt behoorlijk verstoord en heb je dus heel veel belichtingstijd nodig om het signaal van je object uit de ruimte er op een fatsoenlijke manier uit te kunnen filteren. Gelukkig bestaan hier filters voor die de golflengte veroorzaakt door de lichtbronnen die de lichtvervuiling veroorzaken er goed uit kunnen filteren.

Ikzelf werk (nog) niet met zulke filters omdat deze relatief duur zijn. Liever wacht ik op goede droge condities waarbij de transparantie van de lucht dusdanig helder is dat zo’n filter niet nodig is. Zulke avonden komen in Nederland echter maar weinig voor, maar de meeste kans erop is toch wel gedurende een droge vorst periode onder invloed van een Scandinavisch hoog.

california-nebulaDe California nevel: Een H-alpha emissienevel in het sterrenbeeld Perseus.

Wanneer de condities dus ideaal zijn is het een kwestie van geduld hebben en de camera de broodnodige fotonen te laten verzamelen om een zo groot mogelijk signaal te krijgen. Het licht uit de ruimte is namelijk erg zwak voor bepaalde objecten.

Wanneer je al je data hebt binnengeharkt is het een kwestie van alle afzonderlijk foto’s te combineren om uiteindelijk een foto te krijgen die al het opgevangen signaal weergeeft. Ikzelf gebruik hier het gratis programma DeepSkyStacker voor. Er zijn meer van zulke programma’s te vinden die in principe allemaal hetzelfde doen, en dat is de foto’s stapelen. Het stapelen van de foto’s heeft als grootste voordeel dat het signaal dat je hebt opgevangen wordt versterkt, terwijl de ruis er juist wordt uitgefilterd. Dit komt doordat het licht dat afkomstig is van je object in principe op steeds dezelfde plek op je sensor terecht komt. De ruis daarentegen komt op iedere willekeurige plek op je sensor voor, en wordt er bij het stapelen als het ware uitgemiddeld.

De Paardenkop nevel: De meest bekende absorptienevel in het sterrenbeeld Orion.

Zo houd je dus een foto over met veel signaal en weinig ruis. Deze uiteindelijke “stack” verdient daarna nog wel de nodige bewerking in Photoshop of een ander bewerkingsprogramma zoals Pixinsight of Nebulosity (betaal software) of Fitswork (gratis). De gratis software is hierbij ondergeschikt aan de betaalsoftware, maar dat is niet meer dan logisch. In de praktijk komt het erop neer dat je met het programma van jou voorkeur het verkregen signaal nog een extra boost geeft in de nabewerking waardoor het uiteindelijke resultaat een echte astrofoto wordt.

Ik raad je zeker aan om het ook eens te proberen maar ik waarschuw u alvast dat het behoorlijk verslavend kan werken 😉

Succes.

 

 

0
  Related Posts

Add a Comment