Een kijkje in de ruimte

Posted by:

In plaats van bezig te zijn met de landschapsfotografie waar ik me normaalgesproken mee bezig houdt ben ik nu al enige tijd bezig met de astrofotografie. Een hele andere tak van sport waar ook weer hele andere regels gelden dan de gebruikelijke regels in de landschapsfotografie.

M45M45, De Pleiaden. Het zevengesternte, een mooie open sterrencluster met diverse gasslierten op zo’n 450 lichtjaar.

Natuurlijk, ook bij de astrofotografie geldt dat een opname van 30seconden en een lage ISO waarde een ruisarm beeld geeft, maar dat betekend ook een stuk minder signaal op je sensor. Het is bij de astrofotografie dus van belang om een dusdanige sluitersnelheid te vinden en een overeenkomstige ISO waarde dat zowel het signaal als de optredende ruis optimaal zijn in de uiteindelijke opname.

M81M81 en M82, Bode’s Stelsel. Een mooi spiraalstelsel op zo’n 12 miljoen lichtjaar.

Tevens dien je rekening te houden met de draaiing van de aarde welke er al gauw voor zorgt dat de sterren in sporen/streepjes op je sensor worden vastgelegd in plaats van de gewilde sterpunten. Alles bij elkaar dus een lastige taak, maar in de praktijk komt dit vaak neer op een sluitertijd van 1 a 2 minuten welke ook weer afhankelijk is van de helderheid van de lucht en de mate van lichtvervuiling waar je mee te maken hebt.

Een noordenwind neemt bijvoorbeeld vaak mooie droge, schone poollucht met zich mee waardoor de weerkaatsing van de lichtvervuiling op de aanwezige vochtdeeltjes minimaal is. Je kan het een beetje vergelijken als rijden in de mist met grootlicht aan of niet. Dit soort omstandigheden zijn ideaal voor astrofotografie in ons, door lichtvervuiling geteisterde, landje.

M51M51, Draaikolkstelsel. Een spiraalvormig stelsel welke in botsing is met een ander stelsel op 31 miljoen lichtjaar.

De foto’s die ik hier toon zijn allemaal genomen met mijn Nikon D700 en een 6-inch (15cm) Newton spiegeltelescoop of gewoon met mijn Nikkor 300mm f/4 telefotolens. Een Newton telescoop bestaat eigenlijk uit een holle buis met onderin een holle spiegel. Het licht wordt daar opgevangen en gebundeld en door middel van een tweede spiegel voorin de telescoop op de sensor van de camera geprojecteerd.

M31M31, Andromedastelsel. Het grotere broertje van onze eigen melkweg en het dichtsbijzijnde sterrenstelsel op 2,54 miljoen lichtjaar.

Het voordeel van een spiegeltelescoop ten opzichte van een lenzentelescoop is vaak de lichtopbrengst van het apparaat. Een spiegeltelescoop kan wel 80× meer licht verzamelen dan een vergelijkbare lenzentelescoop, wat weer tot gevolg heeft dat je minder lang hoeft te belichten om eenzelfde resultaat te verkrijgen als met een lenzentelescoop. Een goede lenzentelescoop geeft daarentegen een scherper beeld en heeft meer contrast door het gebruik van speciaal gecoate lenselementen. Maar hier hangt dan wel weer een prijskaartje aan.

Catalina 14 March 2016Komeet Catalina op haar weg in de donkere diepten van ons heelal.

Momenteel zit ik in een stadium van optimalisatie van mijn huidige astrofotografie setup. Er valt nog zoveel meer te halen als je alles goed voor elkaar hebt dat het zeker de moeite waard is om er tijd en energie in te steken.

Voor meer informatie over astrofotografie verwijs ik u naar mijn blog over astrofotografie op de site van CameraNu.nl.

0
  Related Posts
  • No related posts found.

Add a Comment