Een Nightscape maak ik zo!

Posted by:

Hoe maak je een mooie Nightscape!

Ik word vaak gevraagd hoe ik toch van die mooie Melkweg foto’s maak. Omdat het met woorden vaak moeilijk is uit te leggen zal ik stap voor stap meenemen in mijn workflow om tot een mooi resultaat te komen.

In deze Tutorial zal ik aan de hand van een aantal afbeeldingen proberen te beschrijven hoe ik te werk ga. Van het maken van een plan, de nabewerking en de uiteindelijk foto. Ik ga er hierbij van uit dat u enige kennis hebt van Lightroom en dat u bekent bent met het gebruik van maskers en lagen in Photoshop.

“Maak een goed plan”

Om te beginnen heeft u natuurlijk een idee nodig. Als u van te voren bedenkt wat u op de foto wilt gaan zetten werkt dat namelijk een stuk prettiger en sneller dan wanneer u maar wat in het wildeweg schiet. Een goede voorbereiding scheelt een hoop mislukte foto’s en ook een hoop ruimte op uw geheugenkaart. Maak dus van te voren een goed plan en check uw fotolocatie alvast via Google-maps, of beter nog, bezoek uw locatie eens overdag zodat u kunt zien wat mooie plekken zijn om tijdens de nachtelijke uurtjes te fotograferen. Probeert u dan uw “Nightscape” zo goed mogelijk te visualiseren op de door u gekozen locatie. Wilt u bijvoorbeeld weten waar u de Melkweg moet verwachten, gebruik dan een app zoals bijvoorbeeld Stellarium mobile, welke ik zelf veel gebruik. Er zijn ook betaal apps die mogelijk nog veel meer kunnen, zoals bijvoorbeeld Photopills.

“Gebruik altijd een statief en zelfontspanner”

Gebruik voor het maken van uw Nightscape altijd een goed statief en een draadontspanner, of een timer-remote. Ik geef de voorkeur aan een timer-remote omdat deze naar wens is in te stellen (sluitertijd, pauze tussen de opname, aantal opnames) en je dus niet meer aan je camera hoeft te komen wanneer deze de foto’s maakt.

Wanneer u uw compositie heeft gemaakt is het tijd om de opnames te maken. Ik zeg opnames, omdat het vaak van belang is om meerdere opnames, vaak een stuk of 10 tot 20 van het zelfde onderwerp te maken. Aangezien we met een hoge ISO-waarde foto’s maken gaan we deze opnames later gaat combineren tot een enkele opname. Dit doen we om de ruis in de foto te minimaliseren.

“Maak een 20-tal opnames van hetzelfde onderwerp”

Wanneer de sessie klaar is gaan we thuis de foto’s inladen in Lightroom. Hieronder zie je een screenshot van een sessie op het Aekingerzand waarbij ik de Melkweg mooi omlijst heb met een aantal bomen om zo een natuurlijk frame te maken. Dit geeft namelijk gelijk een dieptewerking en een gevoel van schaal aan je uiteindelijke foto.

U ziet in het screenshot hierboven dat ik alle foto’s die we zometeen gaan samenvoegen alvast heb geselecteerd. U kunt in Lightroom alvast aanpassingen doen aan bijvoorbeeld de belichting, het contrast etc. Maar ik adviseer u om de schuifjes met “verscherpen”, “ruisreductie”, en “kleurtint” op 0 te zetten aangezien het programma anders ongewenst kleur uit de foto filtert, en dat willen we nu juist voorkomen.

Zet alle schuifjes met betrekking tot het verscherpen, verwijderen van ruis en kleurtint op 0.

Wanneer u de foto’s naar smaak heeft aangepast is het tijd om ze te exporteren als Jpeg-bestanden. Waarom Jpeg zult u zich afvragen? Dit omdat het programma waarin we de foto’s gaan uitlijnen nu eenmaal met Jpeg bestanden werkt en helaas (nog) niet met de ongecomprimeerde RAW-bestanden.

“Gebruik Starry Landscape Stacker of Photoshop”

Nu gaan we de Jpeg bestanden openen met een programma dat Starry Landscape Stacker heet. Dit programma is momenteel alleen nog maar voor Mac-gebruikers beschikbaar voor een bedrag van 43 euro in de Mac App-store.  Wanneer je geen Mac hebt zou je het stacken moeten doen met Photoshop, dit werkt een stuk minder makkelijk maar heeft wel het voordeel dat je de stack met de RAW bestanden kunt uitvoeren.

Wanneer u het programma opent krijgt u onderstaand beeld te zien:

Zoek de Jpeg bestanden op die u zojuist hebt geëxporteerd, selecteer alle afbeeldingen en druk op OPEN.

Het Programma gaat nu aan de slag met de geselecteerde afbeeldingen en je krijgt op het scherm een afbeelding te zien van je foto met een hele hoop rode stipjes in het beeld. Het programma heeft voor jou zoveel mogelijk sterren in de lucht proberen te detecteren, hierbij heeft het ook onbedoeld een aantal hete pixels in de voorgrond voor sterren aangezien en gemarkeerd met een rode stip. Deze stippen in de voorgrond dienen we weer te verwijderen, aangezien we alleen maar de lucht willen selecteren. Dit kan je doen door aan de linkerkant van het beeld de “erase red dot” knop aan te vinken. Ga nu net als bij Photoshop de ongewenste rode stippen in de voorgrond wegpoetsen. Je kunt de grote van de gum aanpassen met de [ en ] toets op je Mac. Inzoomen kan met de Z-toets.

Een close-up laat mooi de rode puntjes in het voorgrondonderwerp zien welke u moet wegpoetsen. 

 Wanneer je alle rode stippen in de voorgrond hebt weggepoetst is het tijd om het programma een masker te laten maken van de lucht. Dit doe je simpelweg door op de knop “Find Sky” te klikken.

Het programma maakt nu een masker voor de lucht. Je krijgt nu een afbeelding te zien die er ongeveer zo uitziet:

Controleer goed of je masker niet ergens over je voorgrond onderwerp heen loop, en pas dit zonodig aan door aan de linkerkant “Paint Sky” om te zetten naar “Paint Ground”.

Wanneer je tevreden bent met je masker druk je op de knop “Align and Save”. Het programma lijnt nu automatisch alle afbeeldingen uit op de lucht, en op de voorgrond. Het resultaat is een gestackte afbeelding van je foto’s waarbij je zowel de voorgrond als de lucht scherp hebt. Het grootste voordeel is dat je de ruis hierdoor ook gereduceerd hebt zoals je in onderstaande afbeelding goed kan zien.

De gestackte afbeelding boven versus een enkele afbeelding beneden: Het verschil in ruis is duidelijk zichtbaar.

Wanneer u uw afbeelding klaar hebt kunt u deze opslaan en verder naar smaak bewerken in een programma als Lightroom of Photoshop. Ik pas zelf meestal nog lokaal het contrast en helderheid van de afbeelding aan en speel wat met de verzadiging en de kleurtint van de foto. Hoe je uiteindelijk de foto eruit wilt laten zien is helemaal afhankelijk van je eigen smaak.

“Bewerk naar eigen smaak”

Hieronder ziet u nog een verschil tussen de originele opname en de stack, na bewerking in Photoshop en Lightroom.

En natuurlijk nog de uiteindelijke foto:

Made from 12 light frames (captured with a SONY camera) by Starry Landscape Stacker 1.4.2.

“Vergeet vooral niet te genieten”

Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben gehad, en ik zou zo zeggen: Probeer het zelf ook eens en geniet van die donkere nacht en de sterren.

0

Zoomen met je Voeten

Posted by:

Een herkenbaar fenomeen binnen het fotografiewereldje is dat je te vaak met teveel spullen op pad gaat omdat je niet weet wat je zoal voor je lens gaat krijgen. Wil je een macrofoto maken, heb je een macrolens nodig. Zit er een roofvogel op een paal, dan pak je je telelens, en voor een landschapsfoto gebruik je vaak een groothoeklens. Dat is dus een flink gevulde fototas die toch al gauw een kilo of 5 weegt, of zelfs nog veel meer! Niet echt handig en soms zelfs omslachtig.

Close-up van een Bosanemoon: Nikon D700 + Samyang 135mm f2.0

Wat vaak al enorm scheelt is dat je van te voren een plan maakt met onderwerpen die je op de foto wilt gaan zetten. Ga je specifiek voor een landschap, dan neem je alleen je groothoeklens mee….Pak je die roofvogel op de paal, dan slinger je de telelens in je tas. Erg handig en het scheelt je een hoop gesleur en gedoe met verwisselen van lenzen op plekken waar dat niet handig is. Denk daarbij aan een strand met stuivend zand, of net tijdens die regen- of sneeuwbui waardoor er zand en vocht in je camera kan komen. Iets wat je echt niet wilt.

De bovenstaande tip is natuurlijk handig, maar je bent wel beperkt in wat je zoal op de foto kunt gaan zetten…..of toch niet?

Wat veel mensen vaak niet weten of over het hoofd zien is dat je ook heel goed “met je voeten kunt zoomen” en dat je daar dus niet percé een zoomlens voor nodig hebt. Je loopt simpelweg gewoon een paar stappen naar voren of naar achteren als je iets op de foto wilt zetten wat niet helemaal in jou beeldveld past.

Door een stuk naar achteren te lopen kon ik dit mooie portret maken: Nikon D700 + Samyang 135mm f2.0

Als je deze tip hanteert kan je dus ook heel goed met een telelens een close-up foto maken, of zelfs een landschapsfoto. Een bijkomend voordeel is dat je veel beter naar je omgeving gaat kijken en het fotograferen op een intensievere manier gaat beleven. Je tuurt namelijk veel meer door je zoeker, op zoek naar die ene mooie compositie die je anders waarschijnlijk over het hoofd had gezien.

“Klein geaderd witje” Nikon D700 +Samyang 135mm f2.0

Waar het dus op neer komt is dat je niet altijd een gevulde fototas hoeft mee te nemen, maar dat je ook heel goed uit de voeten kunt met een korte telelens van bijvoorbeeld 85mm of 135mm….maar zelfs een 300mm lens op je camera kan in dit geval dienst doen als multifunctionele lens voor close-ups, landschappen of portretten. Zo zijn de foto’s in dit blog allemaal gemaakt met een Samyang 135mm f2.0 op mijn Nikon D700.

Door veel door de zoeker te kijken zie je vaak mooie composities die je anders waarschijnlijk had gemist.

Ik zou zo zeggen, probeer het eens en laat jezelf verassen door de eenvoud en veelzijdigheid van deze tip.

 

2

Heldere Kometen van 2017

Posted by:

Met uitzondering van de Komeet US10 Catalina aan het begin van het jaar, was 2016 een beetje magertjes als het gaat om de aanwezigheid van helder Kometen. Veel “kometenjagers zitten dan ook te popelen om weer eens een heldere komeet te spotten door de telescoop of nog mooier, op de foto te zetten. Dus wat kunnen we verwachten voor 2017??  Zijn er überhaupt heldere kometen zichtbaar in 2017?

Zoals de kaarten er nu bij liggen staan er voor 2017 een aantal heldere kometen op het programma. Een aantal daarvan moeten zeker een helderheid halen waardoor ze met een verrekijker goed te zien zouden moeten zijn. Minstens één komeet zal er nog een schepje bovenop doen dit jaar en een helderheid behalen waardoor hij mogelijkerwijs met het blote oog aan een donkere hemel te zien is.

Maar met kometen weet je het maar nooit…soms komen de voorspellingen uit, of vallen ze juist tegen doordat de Komeet zijn tocht om de zon simpelweg niet overleeft. Het kan echter ook zijn dat een Komeet juist in “outburst” gaat en voor een onverwacht spektakel gaat zorgen. En daar zit je als Kometenjager natuurlijk altijd op te hopen.

Komeet US10 Catalina tijdens de passage door het steelpannetje nabij Windmolenstelsel M101

 

Komeet 45P/Honda-Mrkos-Pajdusakova

Komeet 45P/Honda is een periodieke Komeet. Dat wil zeggen dat deze Komeet eens in de zoveel jaar een baan om de zon beschrijft en dus meerder malen in een mensenleven aan de hemel te zien zal zijn. De Komeet zal begin februari op een afstand van 0.08AE de Aarde passeren. Dat klinkt als erg weinig maar wees niet bang, één Astronomische Eenheid (AE) staat gelijk aan 149 597 871 kilometer. Dat is dus nog wel een eindje weg. De Komeet werd in november 2016 steeds helderder naarmate deze dichter tot de zon naderde, maar was toen alleen zichtbaar voor waarnemers op het Zuidelijk halfrond. Het duurde tot eind december voordat de Komeet ook eventjes zichtbaar was vanaf het Noordelijk halfrond. Echter duurde deze zichtbaarheid maar kort vanwege het feit dat de Komeet zich op dat moment steeds dichter naar de zon ging bewegen en het perihelium naderde. Na zijn rondje om de zon keerde de Komeet in februari terug aan de hemel op het Noordelijk halfrond. Het was de voorspelling dat deze Komeet zou oplichten tot een Magnitude 6 Komeet, wat hem tot een Komeet zou maken die met het blote oog te zien zou moeten zijn aan de nachtelijke hemel. Al snel bleek echter dat de Komeet bij zijn rondje om de zon zijn staart was kwijtgeraakt en een magere Magnitude 8 aantikte. Het lijkt er inmiddels zelfs op dat de Komeet volledig is verdampt bij zijn tocht langs de zon. Wil je de komeet nog bekijken, wat lastig zal worden aangezien de maan ook nog eens in de weg staat gedurende de tweede helft van de maand februari, dan kan je via deze site de locatie van de Komeet vinden terwijl deze zich richting het sterrenbeeld Leeuw beweegt. Gedurende die periode zal de Komeet verder afzwakken en alleen nog maar zichtbaar zijn met een telescoop.

 

Komeet 2P/Encke

Komeet 2P/Encke is ook een periodieke Komeet die ons iedere 3.3 jaar een bezoekje brengt. Deze regelmatige bezoeker was de eerstvolgende ontdekking van een periodieke Komeet na de ontdekking van Komeet Halley. De doorsnede van deze Komeet wordt geschat op zo’n 4.8 km. De Komeet zal het perihelium bereiken op 10 maart, 2017 en bereikt daarna een respectabele helderheid van magnitude 7.  Momenteel bevindt de Komeet zich in het sterrenbeeld Vissen en zal hier tot het eind van de maand te zien zijn voor waarnemers in het Noordelijk halfrond. De Komeet zal snel helderder worden tegen het eind van de maand waardoor deze met een verrekijker goed te zien zal zijn. De Planeten Venus en Mars zijn ook te zien in het gedeelte van de hemel waar de Komeet zich bevindt. Gedurende de laatste helft van februari zal de planeet Venus zich schijnbaar op ongeveer 5º van de Komeet bevinden. Deze planeet is dus een goede richtlijn om de Komeet te kunnen traceren. Aan het einde van februari zal de Planeet Venus zich weer een aantal graden meer van de Komeet hebben verwijderd. Daarna zal de Komeet snel afzakken in het sterrenbeeld Waterman om uiteindelijk te verdwijnen in de avondschemering aan het begin van de maand maart. Op deze site kan je meer informatie vinden over de locatie van de Komeet.

 

41P/Tuttle-Giacobini-Kresak

Nog een periodieke Komeet treffen we in het voorjaar. Deze keer lijkt de komeet met een verwachte helderheid van Magnitude 5 iets meer spektakel gaat brengen voor zowel de instrumentele waarnemer als de visuele waarnemer. Met een kern van ongeveer 1.4km is deze Komeet een stuk kleiner dan Komeet 2P/Encke maar staat er wel om bekend dat hij zomaar sterk kan oplichten. Spektakel gegarandeerd dus. De Komeet bereikt het perihelium aan het eind van de maand maart. De Komeet is goed te zien voor waarnemers op het Noordelijk halfrond vanaf februari tot aan juni, en zal zeker een traktatie zijn voor waarnemers met een verrekijker en de fotografen onder ons. Gedurende de maanden maart tot mei zal de Komeet met het blote oog zichtbaar moeten zijn aan een donkere hemel. Een mooie fotografische gelegenheid doet zich voor wanneer de Komeet zich op 14 april in de nabijheid van de Komeet C/2015 V2 (Johnson). Beide Kometen zijn dan in één beeld te vangen met een lens die een beeldhoek heeft van ongeveer 15º aangezien de afstand tussen beide kometen dan ongeveer 11º bedraagt. Daarna, tegen het einde van april zal er nog een fotografisch interessante mogelijke voordoen wanneer de Komeet op 5º van de globulaire cluster M92 passeert. Meer informatie over deze Komeet kunt u hier vinden.

 

C/2015 V2 (Johnson)

Deze Komeet is vrij recentelijk ontdekt op 3 November 2015 door Jess Johnson van het Catalina Sky Survey onderzoeksteam. C/2015 V2 (Johnson) is a hyperbolische Komeet. Dit wil zeggen dat de Komeet genoeg snelheid heeft om ons zonnestelsel te verlaten. Ze hebben daarom ook een veel grotere omlooptijd om de zon, als we ze überhaupt nog terugzien. De Komeet bereikt zijn Perihelium in juni 2017. Tot die tijd is de Komeet perfect te zien voor waarnemers op het Noordelijk halfrond. De Komeet zal in het begin aan de ochtendhemel te zien zijn boven het sterrenbeeld Ossenhoeder. Tegen mid-februari begeeft de Komeet zich in het sterrenbeeld Hercules en kan de komeet gedurende de rest van de avond bekeken worden. In Mei zal de Komeet een helderheid van magnitude 6 bereiken waardoor hij tot eind Juni prima waar te nemen zal zijn met een verrekijker. Daarna zakt de Komeet snel zuidwaarts waarna hij in Juli alleen nog maar te zien zal zijn voor waarnemers op het Zuidelijk halfrond tot het eind van 2017. Meer informatie over deze Komeet kunt u hier vinden.

0

Genieten in Gieten

Posted by:

 

Het is zaterdag 12 November en de wekker gaat af om 06:00uur. Vandaag heb ik mij voorgenomen om eens een zonsopkomst vast te leggen op een locatie waar ik alleen nog maar met de Mountainbike omheen ben gereden. Met de mountainbike is dit al een geweldig mooie locatie om omheen te fietsen dus ik ben benieuwd wat het mij te voet gaat brengen. Vandaag vertrek ik naar het voormalig zandwinningsgat nabij het Nije Hemelriek.


Bepakt en bezakt met mijn fotospullen stap ik omstreeks 6:45 uit de auto op de parkeer. Het is vannacht koud geweest en de thermometer in de auto wijst -2.5ºC aan. Aan de hemel schuift een pak hoge Stratus bewolking naar het Oosten, terwijl daar de oranje/rode gloed van de opkomende zon al zichtbaar wordt. Dit belooft een mooie zonsopkomst te worden.

Met snelle pas loop ik langs de recreatieplas “Het Nije Hemelriek” en maak hier nog gauw even een kiekje van de op dat moment aanwezige condities. Ik vervolg mijn weg naar de voormalige zandafgraving en vindt al gauw een opening in een nog aanwezige afrastering van prikkeldraad. Na een paar 100m sta ik op de afgekalfde oevers van de zandafgraving met zijn turquoise gekleurde, volledig vlakke wateroppervlak, waar de mist vanaf komt vanwege het temperatuurverschil tussen het relatief warme water en de koude lucht. Een 40-tal ganzen schrikken van mijn aanwezigheid en gaan op de wieken om vervolgens 300m verderop weer op het water neer te strijken. Wat een lawaai zo op de vroege ochtend 😉


k loop wat verder door omdat ik anders geen goed zicht heb op de opkomende zon, die vanaf deze kant van het meer achter het bos lijkt op te komen. Gelukkig draait de oever van het meer een eind verderop af in de juiste richting waardoor ik een goed zicht krijg op de lucht en zonsopkomst. Ik zoek een geschikt voorgrondonderwerp om wat extra diepte aan de foto te geven en stel de lens daarop scherp. Dan is het wachten, wachten totdat de kleuren aan de hemel optimaal zijn.

Gelukkig word het wachten beloond en staat de lucht na een tijdje in vuur en vlam. Een prachtig kleurenpalet van roze, rode, oranje, blauwe en turquoise tinten ontvouwt zich voor mijn ogen. Ik wordt helemaal wild en probeer naast mijn gekozen voorgrondonderwerp nog tal van andere interessante composities te maken. Na een klein half uurtje is de kleurenpracht voorbij en begint de lucht ineens te gonzen van het gegak van wel 10.000 ganzen die blijkbaar een eind verder op de wieken zijn gegaan. Vanuit alle richtingen komen de ganzen luid gakkend overgevlogen. Hier een foto van maken heeft geen zin aangezien het nog niet licht genoeg is voor korte sluitertijden…dus geniet ik maar met volle verbazing van dit spektakel, welke mij als kers op de taart nog even wordt opgediend door moedertje natuur. Wat kan het leven toch mooi zijn.


Na dit prachtige schouwspel maak ik mijn rondje om het meer te voet verder af en kom her en der nog een paar mooie fotolocaties tegen welke wel potentie hebben voor een eerstvolgende keer dat ik de zandafgraving bezoek. Want dat ik hier nog een keer terugkom, dat staat vast.

Hieronder nog een sfeerimpressie van een geweldig mooie ochtend op een schitterende locatie.

0

Alles over Witbalans

Posted by:

Witbalans…, een dingetje. Voor de één een klein dingetje, voor de ander een groot ding. In het nieuwe blog van fotograaf Rutger Bus vind je uitgebreide informatie over hoe de witbalans van een camera in elkaar steekt. En wat je kunt doen om de in jouw omstandigheden juiste witbalans in te stellen. Maar ook…, wit hoeft niet altijd wit te zijn…

20151101-RBS_9105

Via de blogpagina van CameraNu.nl lees je het volledige blogbericht!

De Jonge Held

0

Midsummernight at Hoek van Bant

Posted by:

Yesterday it was the astronomical start of the summer in the Netherlands. This means that the sun reaches it’s highest position in the Northern hemisphere. The sun was setting just a few minutes after the clock of ten. In combination with the predicted low tide at around twelve ‘o clock it gave some perfect opportunities for a landscape photographer to capture some stunning sunsetters.
RBS_0359
A colleague of mine, which also is an admirable landscape photographer, had come up with the same idea and arrived just minutes before me on the parking lot. After a short chat about the weather and conditions we split up on top of the dike. I went to the left were a row of wooden poles, placed in the mudflats, use to temper the tidal flow of seawater.
RBS_0414
When the sun set further and further, light became more beautiful and reflected in a stunning way on the mudflats of the Waddensea. To keep exposure times as low as possible I used a Lee 0.9ND soft grad filter in combination with a Stealth Gear 4 stops gray filter. The last filter caused a red colorcast on the photo’s, but in this case I liked the effect giving rise to the feeling and atmosphere of the setting sun.
RBS_0393
In the end, I cleared my mind, filled my memory card and ended this photo shoot again with a little chat with my colleague, who also just finished his shooting. For his photo’s please check www.rijko.ebens.org
RBS_0416

0

Beautifull Sunrise the Onlanden.

Posted by:

Het was een zonsopkomst na een lange warme dag en nacht aan het eind van Oktober . Ongeveer een half uur voor zonsopkomst was er aan de lucht nog niet veel te bespeuren van wat een mooie zonsopkomst zou worden. Er was bijna geen wolkje te bekennen, alleen wat hoge sluierbewolking. Maar juist die sluierbewolking zorgt er vaak voor dat een zonsopkomst erg spectaculair kan zijn. Zo ook bij deze zonsopkomst. Naarmate de tijd verstreek kwamen er steeds meer roze, rode oranje en paarse tinten in de lucht. Omdat er inmiddels ook een stevige bries was opgestoken dreven er nu van het zuidwesten uit ook wat lagere wolkensoorten binnen die nog mooi donker afstaken tegen de reeds door de zon beschenen sluierbewolking. Dit gaf een mooi contrast wat ik op onderstaande foto heb proberen vast te leggen.

Onlanden2

Vanwege de harde bries had ik behoorlijk last van bewegende grassen op de voorgrond welke ik enigszins vond storen op de foto. Ik besloot daarom de flitser op de camera te activeren om zo de beweging van de heen en weer zwiepende grassen te bevriezen. Dit leverde onderstaande foto op. Misschien is de compositie niet perfect, maar toch was ik best tevreden over het resultaat. Zo zie je maar weer dat flitsen soms verrassende resultaten kan opleveren, al levert het gebruik van een externe flitser betere resultaten dan de interne flitser van je camera. Maar in sommige gevallen kan de interne flitser toch van pas komen.

Onlanden1

 

0