De drie Musketiers

Posted by:

Als landschapsfotograaf komt het je waarschijnlijk wel bekend voor, je gaat vaak alleen op pad, houdt van rust en ruimte en wil liever niet dat er teveel pottenkijkers zijn wanneer je gaat fotograferen. Juist, een landschapsfotograaf is vaak een “einzelgänger”, iemand die lekker alleen zijn eigen ding wil doen zonder zich daarbij te hoeven bekommeren om andere mensen.

Hoe leuk is het dan als je ineens spontaan besluit met 2 andere topfotografen gewoon lekker te gaan fotograferen! Nou, ik kan je vertellen dat dat heel leuk is.

Zo hadden Bas Meelker, Ron ter Burg en ik eigenlijk spontaan besloten om tijdens de meteorieten regen van 14 Augustus 2017 foto’s te gaan maken van deze “vallende sterren”. Hierbij vulden onze expertises op het gebied van Landschapsfotografie (Bas en Ron) en Astrofotografie (ikzelf)  elkaar prima aan. Op deze manier kon de één weer van de ander leren. Een win-win situatie dus.

Bas wist een geschikte fotolocatie nabij Peasens Moddergat (wie kent hem niet tegenwoordig ;-)) en zo gezegd zo gedaan. Op de bewuste avond werd ik door “buurman” Ron opgepikt en zijn we richting Moddergat gereden. Onderweg hadden we genoeg gespreksstof om een boek mee te vullen en de 50 minuten durende autorit verliep dan ook vlot. Eenmaal aangekomen in Moddergat had Bas zich al een heerlijk plekje in de zon verschaft en lag languit onder op de dijk op ons te wachten.

Na een korte begroeting zijn we onder het zakken van de zon en het over en weer vertellen van fotoverhalen richting de strekdam gelopen. Onderweg kwamen we uiteraard nog een aantal andere enthousiaste fotografen tegen die er stonden te wachten om de zonsondergang op de gevoelige plaat te zetten. Vaak bleken dit workshop deelnemers van Ron of Bas te zijn…zo kom je elkaar nog eens tegen.

“De Drie Musketiers” vlnr: Ron te Burg, Bas Meelker en Rutger Bus. Foto gemaakt door Wilma Kleiker.

Eenmaal aangekomen op de strekdam zochten we, al struinend tussen de verschillende slenken en poelen, een geschikt locatie om onze fotoapparatuur op te stellen. Ik kan je vertellen dat het een indrukwekkend gezicht was. Zet drie topfotografen bij elkaar en je krijgt een opstelling van camera’s, statieven, objectieven en andere randapparatuur waar je al snel een nieuwe middenklasser van kunt kopen.

Uiteindelijk een goede plek gevonden…tijd om de spullen klaar te zetten.

Camerageweld….als dat niet goed gaat komen 😉

Nadat we de juiste plek hadden gevonden was het wachten tot de duisternis zijn intrede deed. In deze tijd van het jaar duurt het vrij lang voordat het echt donker word, dus genietend van het wad, de geluiden en de ondergaande zon, ondertussen testopnames makend en apparatuur afstellend, werd het langzaam donker en begonnen we de eerste “vallende sterren” te spotten.

Sfeerplaatje van twee voorbijgangers. Gemaakt tijdens het wachten op de duisternis.

Wachten op de duisternis onder het wakend oog van De Grote Beer, ook wel steelpannetje genoemd.

Uiteraard was het vaak één iemand van ons die ergens een vallende ster zag en de andere twee dus niet, en vis versa. Ook vielen veel van de sterren buiten het beeld van onze camera’s. Wat de pret uiteindelijk niet mocht drukken. We hebben ons kostelijk vermaakt met het zogenaamde “Lightpainten” en hebben onze fotografische technieken aangescherpt totdat de opkomende maan roet in het eten gooide. De contrasten in de lucht werden minder en ons zicht op de prachtige Melkwegboog die zich boven onze hoofden bevond begon langzaam te vervagen onder het steeds sterker wordende schijnsel van de Maan.

Ron en Bas bezig met het toepassen van de “Lightpaint” techniek

Terwijl we zelf allemaal druk bezig waren om een mooie compositie en een mooie belichting te creëren had ik ook een camera op het deel van de Melkweg gericht waar de radiant van de Perseiden zich bevondt. Dit is het punt aan de hemel waaruit ogenschijnlijk alle meteoren lijken te komen. Je kunt het een beetje vergelijken als een auto die door een sneeuwbui rijd, als je dan door de voorruit kijkt lijkt het ook net alsof alle sneeuwvlokken uit een bepaald punt komen. Hieronder vindt je het resultaat van ongeveer 200 opnames van ieder 15 seconden belichting waarbij ik alle foto’s waarop een “vallende ster” te zien was heb samengevoegd tot een enkele afbeelding.

Perseiden met een deel van de Melkweg en het Andromedastelsel (en meer ;-))

Tevreden en voldaan pakten we onze fotospullen weer in om het Wad in al haar rust achter ons te laten, op weg naar huis, nieuwsgierig naar wat er allemaal op onze geheugenkaarten was weggeschreven. Op naar een volgend avontuur….want dat was het zeker! Ron en Bas, nogmaals bedankt voor deze mooie ervaring!

Hieronder volgen nog een aantal platen zoals we die gemaakt hebben na door de bewerkingssoftware te zijn gehaald:

0

Heldere Kometen van 2017

Posted by:

Met uitzondering van de Komeet US10 Catalina aan het begin van het jaar, was 2016 een beetje magertjes als het gaat om de aanwezigheid van helder Kometen. Veel “kometenjagers zitten dan ook te popelen om weer eens een heldere komeet te spotten door de telescoop of nog mooier, op de foto te zetten. Dus wat kunnen we verwachten voor 2017??  Zijn er überhaupt heldere kometen zichtbaar in 2017?

Zoals de kaarten er nu bij liggen staan er voor 2017 een aantal heldere kometen op het programma. Een aantal daarvan moeten zeker een helderheid halen waardoor ze met een verrekijker goed te zien zouden moeten zijn. Minstens één komeet zal er nog een schepje bovenop doen dit jaar en een helderheid behalen waardoor hij mogelijkerwijs met het blote oog aan een donkere hemel te zien is.

Maar met kometen weet je het maar nooit…soms komen de voorspellingen uit, of vallen ze juist tegen doordat de Komeet zijn tocht om de zon simpelweg niet overleeft. Het kan echter ook zijn dat een Komeet juist in “outburst” gaat en voor een onverwacht spektakel gaat zorgen. En daar zit je als Kometenjager natuurlijk altijd op te hopen.

Komeet US10 Catalina tijdens de passage door het steelpannetje nabij Windmolenstelsel M101

 

Komeet 45P/Honda-Mrkos-Pajdusakova

Komeet 45P/Honda is een periodieke Komeet. Dat wil zeggen dat deze Komeet eens in de zoveel jaar een baan om de zon beschrijft en dus meerder malen in een mensenleven aan de hemel te zien zal zijn. De Komeet zal begin februari op een afstand van 0.08AE de Aarde passeren. Dat klinkt als erg weinig maar wees niet bang, één Astronomische Eenheid (AE) staat gelijk aan 149 597 871 kilometer. Dat is dus nog wel een eindje weg. De Komeet werd in november 2016 steeds helderder naarmate deze dichter tot de zon naderde, maar was toen alleen zichtbaar voor waarnemers op het Zuidelijk halfrond. Het duurde tot eind december voordat de Komeet ook eventjes zichtbaar was vanaf het Noordelijk halfrond. Echter duurde deze zichtbaarheid maar kort vanwege het feit dat de Komeet zich op dat moment steeds dichter naar de zon ging bewegen en het perihelium naderde. Na zijn rondje om de zon keerde de Komeet in februari terug aan de hemel op het Noordelijk halfrond. Het was de voorspelling dat deze Komeet zou oplichten tot een Magnitude 6 Komeet, wat hem tot een Komeet zou maken die met het blote oog te zien zou moeten zijn aan de nachtelijke hemel. Al snel bleek echter dat de Komeet bij zijn rondje om de zon zijn staart was kwijtgeraakt en een magere Magnitude 8 aantikte. Het lijkt er inmiddels zelfs op dat de Komeet volledig is verdampt bij zijn tocht langs de zon. Wil je de komeet nog bekijken, wat lastig zal worden aangezien de maan ook nog eens in de weg staat gedurende de tweede helft van de maand februari, dan kan je via deze site de locatie van de Komeet vinden terwijl deze zich richting het sterrenbeeld Leeuw beweegt. Gedurende die periode zal de Komeet verder afzwakken en alleen nog maar zichtbaar zijn met een telescoop.

 

Komeet 2P/Encke

Komeet 2P/Encke is ook een periodieke Komeet die ons iedere 3.3 jaar een bezoekje brengt. Deze regelmatige bezoeker was de eerstvolgende ontdekking van een periodieke Komeet na de ontdekking van Komeet Halley. De doorsnede van deze Komeet wordt geschat op zo’n 4.8 km. De Komeet zal het perihelium bereiken op 10 maart, 2017 en bereikt daarna een respectabele helderheid van magnitude 7.  Momenteel bevindt de Komeet zich in het sterrenbeeld Vissen en zal hier tot het eind van de maand te zien zijn voor waarnemers in het Noordelijk halfrond. De Komeet zal snel helderder worden tegen het eind van de maand waardoor deze met een verrekijker goed te zien zal zijn. De Planeten Venus en Mars zijn ook te zien in het gedeelte van de hemel waar de Komeet zich bevindt. Gedurende de laatste helft van februari zal de planeet Venus zich schijnbaar op ongeveer 5º van de Komeet bevinden. Deze planeet is dus een goede richtlijn om de Komeet te kunnen traceren. Aan het einde van februari zal de Planeet Venus zich weer een aantal graden meer van de Komeet hebben verwijderd. Daarna zal de Komeet snel afzakken in het sterrenbeeld Waterman om uiteindelijk te verdwijnen in de avondschemering aan het begin van de maand maart. Op deze site kan je meer informatie vinden over de locatie van de Komeet.

 

41P/Tuttle-Giacobini-Kresak

Nog een periodieke Komeet treffen we in het voorjaar. Deze keer lijkt de komeet met een verwachte helderheid van Magnitude 5 iets meer spektakel gaat brengen voor zowel de instrumentele waarnemer als de visuele waarnemer. Met een kern van ongeveer 1.4km is deze Komeet een stuk kleiner dan Komeet 2P/Encke maar staat er wel om bekend dat hij zomaar sterk kan oplichten. Spektakel gegarandeerd dus. De Komeet bereikt het perihelium aan het eind van de maand maart. De Komeet is goed te zien voor waarnemers op het Noordelijk halfrond vanaf februari tot aan juni, en zal zeker een traktatie zijn voor waarnemers met een verrekijker en de fotografen onder ons. Gedurende de maanden maart tot mei zal de Komeet met het blote oog zichtbaar moeten zijn aan een donkere hemel. Een mooie fotografische gelegenheid doet zich voor wanneer de Komeet zich op 14 april in de nabijheid van de Komeet C/2015 V2 (Johnson). Beide Kometen zijn dan in één beeld te vangen met een lens die een beeldhoek heeft van ongeveer 15º aangezien de afstand tussen beide kometen dan ongeveer 11º bedraagt. Daarna, tegen het einde van april zal er nog een fotografisch interessante mogelijke voordoen wanneer de Komeet op 5º van de globulaire cluster M92 passeert. Meer informatie over deze Komeet kunt u hier vinden.

 

C/2015 V2 (Johnson)

Deze Komeet is vrij recentelijk ontdekt op 3 November 2015 door Jess Johnson van het Catalina Sky Survey onderzoeksteam. C/2015 V2 (Johnson) is a hyperbolische Komeet. Dit wil zeggen dat de Komeet genoeg snelheid heeft om ons zonnestelsel te verlaten. Ze hebben daarom ook een veel grotere omlooptijd om de zon, als we ze überhaupt nog terugzien. De Komeet bereikt zijn Perihelium in juni 2017. Tot die tijd is de Komeet perfect te zien voor waarnemers op het Noordelijk halfrond. De Komeet zal in het begin aan de ochtendhemel te zien zijn boven het sterrenbeeld Ossenhoeder. Tegen mid-februari begeeft de Komeet zich in het sterrenbeeld Hercules en kan de komeet gedurende de rest van de avond bekeken worden. In Mei zal de Komeet een helderheid van magnitude 6 bereiken waardoor hij tot eind Juni prima waar te nemen zal zijn met een verrekijker. Daarna zakt de Komeet snel zuidwaarts waarna hij in Juli alleen nog maar te zien zal zijn voor waarnemers op het Zuidelijk halfrond tot het eind van 2017. Meer informatie over deze Komeet kunt u hier vinden.

0