Zoomen met je Voeten

Posted by:

Een herkenbaar fenomeen binnen het fotografiewereldje is dat je te vaak met teveel spullen op pad gaat omdat je niet weet wat je zoal voor je lens gaat krijgen. Wil je een macrofoto maken, heb je een macrolens nodig. Zit er een roofvogel op een paal, dan pak je je telelens, en voor een landschapsfoto gebruik je vaak een groothoeklens. Dat is dus een flink gevulde fototas die toch al gauw een kilo of 5 weegt, of zelfs nog veel meer! Niet echt handig en soms zelfs omslachtig.

Close-up van een Bosanemoon: Nikon D700 + Samyang 135mm f2.0

Wat vaak al enorm scheelt is dat je van te voren een plan maakt met onderwerpen die je op de foto wilt gaan zetten. Ga je specifiek voor een landschap, dan neem je alleen je groothoeklens mee….Pak je die roofvogel op de paal, dan slinger je de telelens in je tas. Erg handig en het scheelt je een hoop gesleur en gedoe met verwisselen van lenzen op plekken waar dat niet handig is. Denk daarbij aan een strand met stuivend zand, of net tijdens die regen- of sneeuwbui waardoor er zand en vocht in je camera kan komen. Iets wat je echt niet wilt.

De bovenstaande tip is natuurlijk handig, maar je bent wel beperkt in wat je zoal op de foto kunt gaan zetten…..of toch niet?

Wat veel mensen vaak niet weten of over het hoofd zien is dat je ook heel goed “met je voeten kunt zoomen” en dat je daar dus niet percé een zoomlens voor nodig hebt. Je loopt simpelweg gewoon een paar stappen naar voren of naar achteren als je iets op de foto wilt zetten wat niet helemaal in jou beeldveld past.

Door een stuk naar achteren te lopen kon ik dit mooie portret maken: Nikon D700 + Samyang 135mm f2.0

Als je deze tip hanteert kan je dus ook heel goed met een telelens een close-up foto maken, of zelfs een landschapsfoto. Een bijkomend voordeel is dat je veel beter naar je omgeving gaat kijken en het fotograferen op een intensievere manier gaat beleven. Je tuurt namelijk veel meer door je zoeker, op zoek naar die ene mooie compositie die je anders waarschijnlijk over het hoofd had gezien.

“Klein geaderd witje” Nikon D700 +Samyang 135mm f2.0

Waar het dus op neer komt is dat je niet altijd een gevulde fototas hoeft mee te nemen, maar dat je ook heel goed uit de voeten kunt met een korte telelens van bijvoorbeeld 85mm of 135mm….maar zelfs een 300mm lens op je camera kan in dit geval dienst doen als multifunctionele lens voor close-ups, landschappen of portretten. Zo zijn de foto’s in dit blog allemaal gemaakt met een Samyang 135mm f2.0 op mijn Nikon D700.

Door veel door de zoeker te kijken zie je vaak mooie composities die je anders waarschijnlijk had gemist.

Ik zou zo zeggen, probeer het eens en laat jezelf verassen door de eenvoud en veelzijdigheid van deze tip.

 

1

Astrofotografie vanuit je achtertuin!

Posted by:

Wie denkt dat het maken van een mooie astrofoto is voorbehouden aan de onderzoeksinstituten en sterrenwachten heeft het mis. Je kunt, met vrij eenvoudige middelen vanuit je eigen achtertuin al een hele leuke poging wagen. Het enige wat je daarvoor nodig hebt is een digitale camera, een goede (tele)lens, een beetje geduld en een relatief donkere achtertuin.

pleiadesDe Pleiaden: Een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Stier

Ikzelf woon aan de rand van een dorp met ongeveer 25.000 inwoners en daar is de achtertuin niet echt heel donker en ligt in een zogenaamde “gele zone”. Deze zones worden weergegeven op de website van Darksitefinder en kan je dus voor jou locatie ook opzoeken.

Bij het maken van een astrofoto heb je te maken met de draaiing van de aarde. Bij langere belichtingstijden zal je dan ook onherroepelijk te maken krijgen met spoorvorming van de sterren. Als je deze spoorvorming dus wilt voorkomen, dan moet je dus een apparaat hebben waar je je camera op kunt zetten welke vervolgens exact de rotatie van de aarde ten opzichte van de sterren compenseert. In mijn geval is dat een Skywatcher Star Adventurer, maar er zijn meer mogelijkheden zoals bijvoorbeeld de iOptron Skytracker of de Astrotracker.

orion-nebulaDe Orion nevel: Een H-alpha emissie nevel in het sterrenbeeld Orion

Een tweede punt waar je tegenaan loopt is de lichtvervuiling. Hierdoor wordt het licht dat vanuit de ruimte komt behoorlijk verstoord en heb je dus heel veel belichtingstijd nodig om het signaal van je object uit de ruimte er op een fatsoenlijke manier uit te kunnen filteren. Gelukkig bestaan hier filters voor die de golflengte veroorzaakt door de lichtbronnen die de lichtvervuiling veroorzaken er goed uit kunnen filteren.

Ikzelf werk (nog) niet met zulke filters omdat deze relatief duur zijn. Liever wacht ik op goede droge condities waarbij de transparantie van de lucht dusdanig helder is dat zo’n filter niet nodig is. Zulke avonden komen in Nederland echter maar weinig voor, maar de meeste kans erop is toch wel gedurende een droge vorst periode onder invloed van een Scandinavisch hoog.

california-nebulaDe California nevel: Een H-alpha emissienevel in het sterrenbeeld Perseus.

Wanneer de condities dus ideaal zijn is het een kwestie van geduld hebben en de camera de broodnodige fotonen te laten verzamelen om een zo groot mogelijk signaal te krijgen. Het licht uit de ruimte is namelijk erg zwak voor bepaalde objecten.

Wanneer je al je data hebt binnengeharkt is het een kwestie van alle afzonderlijk foto’s te combineren om uiteindelijk een foto te krijgen die al het opgevangen signaal weergeeft. Ikzelf gebruik hier het gratis programma DeepSkyStacker voor. Er zijn meer van zulke programma’s te vinden die in principe allemaal hetzelfde doen, en dat is de foto’s stapelen. Het stapelen van de foto’s heeft als grootste voordeel dat het signaal dat je hebt opgevangen wordt versterkt, terwijl de ruis er juist wordt uitgefilterd. Dit komt doordat het licht dat afkomstig is van je object in principe op steeds dezelfde plek op je sensor terecht komt. De ruis daarentegen komt op iedere willekeurige plek op je sensor voor, en wordt er bij het stapelen als het ware uitgemiddeld.


De Paardenkop nevel: De meest bekende absorptienevel in het sterrenbeeld Orion.

Zo houd je dus een foto over met veel signaal en weinig ruis. Deze uiteindelijke “stack” verdient daarna nog wel de nodige bewerking in Photoshop of een ander bewerkingsprogramma zoals Pixinsight of Nebulosity (betaal software) of Fitswork (gratis). De gratis software is hierbij ondergeschikt aan de betaalsoftware, maar dat is niet meer dan logisch. In de praktijk komt het erop neer dat je met het programma van jou voorkeur het verkregen signaal nog een extra boost geeft in de nabewerking waardoor het uiteindelijke resultaat een echte astrofoto wordt.

Ik raad je zeker aan om het ook eens te proberen maar ik waarschuw u alvast dat het behoorlijk verslavend kan werken 😉

Wilt u nog meer mooie foto’s bekijken of zien wat de mogelijkheden zijn bij het gebruik van een teleskoop kijkt u dan ook eens op de foto pagina van Kristof Dierick

fotobewerking van de Paardekopnevel op data van Kristof Dierick.TS APO Photoline 102/700 met reducer tot f5.5, camera Canon 70D, 4 uur exposure, 48 subs van 5 minuten aan 800 ISO.

 

 

0

Close-up met een telelens

Posted by:

Via CameraNU.nl en Samyangbenelux werd ik in de gelegenheid gesteld om de nieuwe Samyang 135mm f2.0 te testen. Ik heb aan de hand daarvan een blog bericht geschreven over het maken van close-up foto’s met behulp van een telelens en de vele voordelen van het gebruik van een telelens.

20151101-RBS_8985

Via deze link kan je het volledige bericht en mijn bevindingen over de Samyang 135mm f2.0 lezen. Ik wil langs deze weg ook de mensen van Samyang Benelux en CameraNu.nl bedanken voor de samenwerking.

RBS_1671

 

0